Gedragen door God en door de mensen
GEDRAGEN DOOR GOD EN DOOR DE MENSEN
Wie dankbaar kan terugkijken mag ook hoopvol vooruitzien. Die woorden heb ik tien jaar geleden in de mond genomen toen ik na 50 jaar het “stokje” mocht overdragen aan mijn opvolgers. Ik heb bij die gelegenheid mijn werk als pastor vergeleken met een ganzenbordspel, waarin je soms een paar stappen vooruit mag zetten, soms even een pas op de plaats moet maken, ooit een stapje terugzetten en zelfs in de put terecht komen. Als die facetten hebben mijn priesterleven gekleurd.
Op 4 juni 1966 mocht ik de priesterwijding ontvangen om 7 weken later mijn intrede te doen in de pastorie aan het Grinsel. Terugkijkend is het een hele boeiende tijd geworden, temeer omdat je als priester met mensen veel lief en leed mag delen. Het geeft een heel fijn gevoel als mensen je “binnenlaten” in hun leven om hun diepste gevoelens met je te delen, gevoelens die ik op mijn beurt graag deelde met Jezus en Moeder Maria.
Gevoelens delen met Jezus … weet je dat ik biddend heel wat geworsteld heb met Jezus, zeker op dagen waarop ik God moeilijk liefdevol kon noemen. En dat kan ik niet op momenten waarop mensen veel verdriet te verwerken hebben. In stilte wandelend rond of in de kerk kon ik mijn gevoelens delen met O.L. Heer en dat waren vaak twistgesprekken als ik worstelde met de vraag. “Waarom span je mij telkens voor het karretje als mensen zoveel leed te verduren hebben”.
Op een morgen kreeg ik ineens het antwoord. “Je staat er niet alleen voor. Ik ben er voor je en ook voor iedereen die met dezelfde gevoelens worstelt als jij. Jij moet de kar trekken, maar Ik geef je af en toe wel een duwke.” En met dat Godsbeeld kon ik vooruit. Gewoon het warme gevoel dat God er ook is op moeilijke momenten,
Mensen vragen mij vaak: welke zijn de mooiste momenten geweest in jouw leven als pastor in Den Dungen? De meest verrijkende momenten heb ik ervaren tijdens een ziekenzalving. Op een moment waarop een mensenleven broos is en heel eindig toch ervaren dat God zielsveel van hen houdt en hen door de dood heentrekt het eeuwig leven tegemoet. Ik noem het sacrament van de zieken dan ook altijd: het sacrament van bemoediging.
Mooie ervaringen: die kwamen er met bosjes met dank aan alle mensen die hun schouders zetten onder het parochiewerk. Het waren boeiende jaren tijdens de restauratie van onze kerk omdat die gedragen werd door de hele gemeenschap. Waar ik toen ook kwam: overal zag ik het Jacobuskruikje staan. En dat werkte verbindend. Ter afsluiting van de restauratiewerkzaamheden mochten we een boek uitgeven over de parochie met de toepasselijke naam: “gedragen door mensen”. Die draagkracht als pastor ook zelf te mogen ervaren voelt weldadig aan en geeft je extra vitamientjes.
Ik ben O. L. Heer dankbaar dat ik dit mooie werk al 60 jaar mag doen en dat in een parochie die ik echt in mijn hart gesloten heb. Is alles goed gegaan? Nee dus. Heb je kansen laten liggen om mensen te helpen op het moment dat ze je nodig hadden? Helaas ja. Onze Lieve Heer heeft mij dat vergeven, u hopelijk ook.
Ik hoop op zondag 31 mei met u dit voor mij unieke jubileum te mogen vieren. Het leven was al die jaren een boeiend ganzenbordspel. En ik neem nog graag een keer die woorden in mijn mond: “Wie dankbaar kan terugkijken mag ook hoopvol vooruitzien.
Pastor Chris van Beurden
Jubileumviering pastor Chris van Beurden
U allen bent van harte uitgenodigd voor de feestelijke viering van het 60-jarig priesterschap van pastor Chris van Beurden in de kerk van de H. Jacobus de Meerdere in den Dungen op zondag 31 mei om 11.00 uur en de aansluitende receptie.
Mocht u niet in de gelegenheid zijn om naar de H. Mis te komen of naar de aansluitende receptie in de tuin van de voormalige pastorie, maar wilt u toch graag bijdragen aan het cadeau voor pastor Chris van Beurden (Stichting Lourdeswerk Schijndel en de Vincentiusvereniging) dan kunt u deze twee doelen steunen door een bedrag naar keuze over te maken via het scannen van de QR-code hieronder. Bij voorbaat hartelijk dank voor uw gift!

